Wydatek energetyczny metodą Lehmanna

Wydatek energetyczny metodą Lehmanna

Analiza wydatku energetycznego metodą Lehmanna jest dokumentacją, której celem jest określenie wykorzystanej energii określonej w kJ lub kcal podczas pracy na wybranym stanowisku pracy. Dokumentacja wydatku energetycznego tworzona jest w oparciu o obserwację pracownika podczas jego zmiany roboczej. Prawidłowo wykonana ocena wydatku energetycznego uwzględnia również płeć, wiek pracownika oraz określenie czy wysiłek jest statyczny/dynamiczny, wskazując przy tym różnice i zależności w oszacowanym wydatku energetycznym.

Pomiar oceny wydatku energetycznego

Analiza wydatku energetycznego metodą Lehmanna jest uproszczoną tabelaryczną metodą szacowania wydatku energetycznego organizmu. Tak jak opisane jest wyżej wartość wydatku energetycznego określa się następującymi wartościami:

• kJ - kilodżul
• kcal - kilokalorie

W oferowanej dokumentacji jako właściwą wartość do obliczenia wydatku energetycznego przyjęto kj (kilodżul), a następnie otrzymany wynik przeliczany jest na kcal (kilokalorie).

W celu obliczenia wydatku energetycznego podczas wykonywania pracy należy określić:

• pozycję tułowia podczas wykonywania pracy
• pozycję rąk
• obciążenie zewnętrzne
• czas, jaki pracownik wykonuje daną pracę

Normatywy cząstkowe wydatku energetycznego w zależności od pozycji ciała

Normatywy cząstkowe wydatku energetycznego w zależności od rodzaju wykonywanej pracy

Analizując przebieg pracy podczas dnia roboczego wybranego pracownika notuje się wskazane wyżej parametry, aby kolejno wprowadzić je do kalkulatora wydatku energetycznego. Przykładowy zapis chronometrażu może wyglądać następująco

Chronometraż - przykładowa fotografia dnia roboczego

Wzór obliczenia wydatku energetycznego

W celu wyliczenia ciężkości pracy metodą Lehmanna stosuje się następujący wzór:

We = (Wa + Wb) * t

gdzie:

Wa - pozycja ciała podczas wykonywania pracy

Wb - rodzaj wykonywanej pracy

t - czas określony w minutach

We - wynik wydatku energetycznego

następnie otrzymane wyniki dla poszczególnych prac są sumowane, aby otrzymać wynik całkowity dla pracownika podczas zmiany roboczej.

Kryteria oceny ciężkości wykonywania pracy fizycznej przy przeważającej pracy dynamicznej

Kryteria oceny ciężkości wykonywania pracy fizycznej przy przeważającej pracy statycznej

Kryteria oceny ciężkości wykonywania pracy fizycznej przy przeważającej pracy dynamicznej dla osób powyżej 50 roku życia

Kryteria oceny ciężkości wykonywania pracy fizycznej przy przeważającej pracy statycznej dla osób powyżej 50 roku życia

Wynik wydatku energetycznego

Znając wartości dla poszczególnych prac oraz czas ich wykonywania jesteśmy w stanie podsumować otrzymane wyniki i określić całkowity wydatek energetyczny podczas wykonywania pracy. Całościowy wynik porównujemy z powyższymi tabelami uwzględniając czy jest to praca dynamiczna lub statyczna, wiek oraz płeć pracownika. W ten sposób określany jest ogólny wydatek energetyczny i nadawana jest słowna klasa ciężkości.

Właściwy pomiar wydatku energetycznego metodą Lehmanna

Należy pamiętać o tym, że w przypadku kobiet po przeprowadzeniu badania wydatku energetycznego przyjmuje się przelicznik x0.85 co oznacza, że oszacowane wartości będą niższe niż w przypadku mężczyzn - w ten sposób jesteśmy w stanie określić właściwy efektywny wydatek energetyczny na danym stanowisku pracy.

Takie badanie wydatku energetycznego może nieść ze sobą pewne konsekwencje. Warto mieć na uwadze fakt, że wskazana metoda jest jedynie szacunkowa i nigdy nie odda rzeczywistego zużycia energii podczas pracy. Aby zapobiec nieprawidłowościom w obliczeniu wydatku należy przeprowadzić pracownikom wykonującym prace badania laboratoryjne w tym zakresie. Przyjmuje się tolerancję błędu otrzymanego wyniku w okolicach 20% z uwagi na sposób wyliczania wydatku.